Herfst Wake
Bladeren gekleurd aan onze bomen.
Jouw herfst je tegemoet gekomen.
Ik denk aan de dag.
Toen ik juist de schoonheid van dit jaargetijde niet kon zien.
De dag dat ik afscheid van je nam.
Omdat het niet anders meer kon.
Als een blad aan de boom verliet je onze wereld.
De herfst begroetend verdween je uit het zicht.
Ik die je beeld in mijn gedachte opnam.
Gegriefd in mijn geheugen begroet ik weer de dag.
Deze dag die de bladeren vallen laat.
Komt te vroeg nu ik hier aan je wortels waak.
Opgedragen aan Martine 1963 - 2003
Geen opmerkingen:
Een reactie posten